[ سوره الأحزاب ‹ 33 › : آيات 72 تا 73 ] إِنَّا عَرَضْنَا الأَمانَةَ عَلَى السَّماواتِ وَالأَرْضِ وَالْجِبالِ فَأَبَيْنَ أَنْ يَحْمِلْنَها وَأَشْفَقْنَ مِنْها وَحَمَلَهَا الإِنْسانُ إِنَّه كانَ ظَلُوماً جَهُولًا ‹ 72 › لِيُعَذِّبَ اللَّه الْمُنافِقِينَ وَالْمُنافِقاتِ وَالْمُشْرِكِينَ وَالْمُشْرِكاتِ وَيَتُوبَ اللَّه عَلَى الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِناتِ وَكانَ اللَّه غَفُوراً رَحِيماً ‹ 73 › ترجمه : 72 - ما امانت ( تعهد ، تكليف ، مسئوليت و ولايت الهيه ) را بر آسمانها و زمين و كوه‌ها عرضه داشتيم آنها از حمل آن ابا كردند و از آن هراس داشتند ، اما انسان آن را بر دوش كشيد ! ، او بسيار ظالم و جاهل بود ( قدر اين مقام عظيم را نشناخت و به خود ستم كرد ) . 73 - هدف اين بود كه مردان و زنان منافق و مردان و زنان مشرك ( صفوفشان از مؤمنان مشخص گردد و آنها ) را عذاب كند و خدا رحمت خود را بر مردان و زنان با ايمان بفرستد خداوند همواره غفور و رحيم است . تفسير : حمل امانت الهى بزرگترين افتخار بشر اين دو آيه كه آخرين آيات سوره احزاب است مسائل مهمى را كه در اين